Πανδόχειος Πόθος Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 15 Οκτώβριος 2013 01:19

Πανδόχειος Πόθος

argaiv1395

Οι Ποδηλάτες-ισσες Πάτρας παράλληλα με την δράση τους σχέτικα με το αστικό περιβάλλον διοργανώνουν αρκετά συχνά εξορμήσεις στην φύση (άλλοτε μακρυνές άλλοτε κοντινές). Οι εξορμήσεις αυτές έχουν καθιερωθεί ως Πανδόχειοι Πόθοι. Η οργάνωση τους γίνεται μέσω των συνελεύσεων και του φόρουμ και είναι ανοιχτές για οποιονδήποτε θέλησει να νιώσει την μαγεία τους.

Φωτογραφίες από προηγούμενους Πανδόχειους Πόθους μπορείτε να δείτε εδώ

Τα Γιατί;

Παρ’ ότι ο πραγματικός μας εαυτός νοιώθει να ασφυκτιά ανάμεσα απο ντουβάρια, όλη μέρα κάθε μέρα, δε θέλει να αποδράσει. Προτιμά τη ζεστή ασφάλεια του ‘αραλικιού’ μέσα σε χώρους που γνωρίζει και έχει δει ξανά και ξανά. Τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες ιστορίες, τις ίδιες εικόνες. Η ρουτίνα όσο είναι κουραστική άλλο τόσο είναι και καθηλωτική. Τα άγρια μέρη που θα τον απελευθερώσουν ξέρει ότι θα τον ξεριζώσουν βάναυσα απο τη αναπαυτική του καρέκλα για να τα απολαύσει και ένα τέτοιο τίμημα είναι απαγορευτικό σε κοινωνίες όπου οι αυτοματισμοί έχουν καταλάβει την καθημερινότητα. Αυτές οι υπέροχες απόκοσμες μεριές ποτισμένες με την μαγεία της ιστορίας και της μυθολογίας είναι τόσες πολλές που βρίσκονται ακόμα και μέσα στις πολεις μας, κρυμένες πίσω από το κουρασμένο βλέμμα μας. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση χρειάζεται ελευθερία για να ευημερεύσει, η μαγεία  αυτών των περιοχών βιώνεται μόνο αν δεχτεί κανείς να βγει απο το καβούκι του.



 

Τα πως;

Καβάλα πάντα σε ποδήλατα, με καλή παρέα, προμήθειες, ξεκινάμε πρωί, για να χορτάσουν τα κουρασμένα μάτια μας θέα και άνοιγμα, τα πνευμόνια μας φρέσκο βουνίσιο αέρα, το πνεύμα μας επικοινωνία ή γέλιο αλλά και το στόμα μας ζωντανό τρεχούμενο νερό. Βρίσκουμε μια όμορφη και αναπαυτική γωνιά και στήνουμε την πραμάτια μας. Το ιδανικό πανδοχείο δε διαθέτει κάλλημα, για να σε παίρνει ο ύπνος κοιτώντας τ’ άστρα και να ξυπνάς ατενίζοντας το τέρμα του ορίζοντα - με κάλλυμα εάν δεν είναι δυνατή η γύμνια.Τα ανηφόρια και τα αμετρητα χιλιόμετρα δε μας τρομάζουν γιατί ο ρυθμός είναι αργός και λέφτερος (αφού οι χελώνεις ζούν και ως τα 150 χρόνια). Οι εικόνες φαντάζουν μοναδικές, ενώ οι κατηφόρες πάντα εμφανίζονται τη κατάλληλη στιγμή για λίγο ρολάρισμα. Πρώτο μας μέλλημα είναι πάντα να μην αλλοιώσουμε στο ελάχιστο τον τόπο που μας φιλοξενεί ακόμη μια βραδιά.






Τα Πού;


Μένουμε στον νομό Αχαΐας και μας τυφλώνει το ηλιοβασίλεμά του. Σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων (στα 30 ή στα 50 ή και παραπάνω - γιατί να υπάρχουν όρια) με συνήθως μπόλικο βουνό που δεν μας φοβίζει η ανηφόρα του, υπάρχουν εκατοντάδες άγριες ομορφιές έτοιμες να μας προσφέρουν τις πανδόχειες υπηρησίες τους. Στην κορυφή της Παλιοβούνας, στις σπηλιές της Βαράσοβας, στις σπηλιές του Βουραϊκού, στο μπαλκόνι στο Πρασούδι, στο δρυοδάσος της Φολόης, στα περάσματα του Ερύμανθου, στον καταρράκτη της Τριχωνίδας, στην αγριάδα του Μπούμιστου και αμέτρητα άλλα. Τα μέρη πολλά και τα πανδοχεία ακόμα περισσότερα.


 IMG 9457

 

Τα Διότι.

Διότι μαθαίνουμε να ξεκουραζόμαστε περισσότερο κάτω από τον έναστρο ουρανό παρά στο στρώμα του κρεβατιού μας, διότι λίγο βουνίσιο νερό μας ξεδιψά και μας αναζωογονεί περισσότερο από το εμφιαλωμένο, διότι η παγωμένη βουτιά στο ποτάμι μας καθαρίζει καλύτερα από το αφρόλουτρο, διότι οι πρώτες ακτίνες του ήλιου μας ξυπνάνε με περισσότερη ζωντάνια από το ξυπνητήρι, διότι καμιά κατηφόρα δεν σε οδηγεί σε κορυφή - όχι ότι η θάλασσα είναι άσχημη!

 
 
IMG 6302 IMG 5695IMG 9326